Κατά καιρούς κυκλοφορούν διάφοροι μύθοι που αφορούν στον διαβήτη, οι οποίοι προκαλούν σύγχυση και δημιουργούν μια θολή εικόνα για την νόσο αυτή. Παρακάτω, θα διαβάσετε μερικούς από αυτούς:

• Μύθος: Δεν είναι πολύ συχνός ο Διαβήτης…

Αλήθεια: Στις μέρες μας ο Διαβήτης έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας, καθώς αποτελεί τη νόσο με τη μεγαλύτερη παγκόσμια επίπτωση. Όσο αυξάνεται η παχυσαρκία και η καθιστική ζωή, τόσο αυξάνεται και το ποσοστό των διαβητικών.

• Μύθος: Εύκολα στις μέρες μας μπορεί κανείς να αναγνωρίσει αν έχει ‘‘ζάχαρο’’…

Αλήθεια: Δεν ισχύει αυτό, γιατί  το 50% των διαβητικών σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Διαβήτη είναι αδιάγνωστοι, δηλαδή δεν γνωρίζουν ότι έχουν σάκχαρο. Άρα μάλλον δεν ελέγχεται μια φορά τον χρόνο για σάκχαρο όλος ο πληθυσμός, όπως προτείνει η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρία.

• Μύθος: Όσοι τρώνε πολλά γλυκά, θα εμφανίσουν σάκχαρο…

Αλήθεια: Για την εμφάνιση διαβήτη δεν φταίει κάτι που τρώμε. Ο διαβήτης τύπου 1 (νεανικός) οφείλεται σε γενετικούς και άλλους άγνωστους παράγοντες, ενώ ο διαβήτης τύπου 2 οφείλεται σε γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ένας υπέρβαρος ή παχύσαρκος άνθρωπος και ένας άνθρωπος με κληρονομικό ιστορικό διαβήτη στην οικογένεια του έχει αυξημένες πιθανότητες εμφάνισης διαβήτη τύπου 2, ανεξαρτήτως αν τρώει πολλά γλυκά ή όχι.

• Μύθος: Ο Διαβήτης δεν είναι και πολύ σοβαρή ασθένεια..

Αλήθεια: Είναι μια ‘σιωπηλή’ και πολύ σοβαρή ασθένεια, που αν δεν ελεγχθεί εγκαίρως και σωστά, μπορεί σε βάθος χρόνου να αποβεί μοιραία. Δεν πρόκειται απλά για την χορήγηση ένεσης ινσουλίνης ή για την απαγόρευση ενός γλυκού επιδόρπιου. Χωρίς προσεκτική διαχείριση, μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές. Αυτές οι επιπλοκές μπορεί να επηρεάσουν σχεδόν κάθε όργανο του ανθρωπίνου σώματος. Μπορεί να οδηγήσει σε στεφανιαία νόσο (καρδιακή πάθηση), σε αμφιβληστροειδοπάθεια (προβλήματα όρασης μέχρι τύφλωση), σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, σε βλάβες των αγγείων και των νεύρων, στυτική δυσλειτουργία, κολπίτιδα, κυστίτιδα κ.ά.

• Μύθος: Το σάκχαρο(ή αλλιώς γλυκόζη) εξαρτάται μόνο από το τι τρώει κανείς..

Αλήθεια: Υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός παραγόντων πλην του φαγητού που μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα: ο καιρός, το στρες, το αλκοόλ, ο ύπνος, η άσκηση, ο πυρετός, η περίοδος, η εγκυμοσύνη, η κορτιζόνη, τα αντιψυχωτικά φάρμακα, η αφυδάτωση, ο πόνος. Είναι πολύ πιο σύνθετο από το να μάθει κάποιος ποιο είναι το σωστό φαγητό που πρέπει να τρώει για να μην ανεβαίνει το σάκχαρο. Για αυτό, και ο διαβητικός χρειάζεται σωστή εκπαίδευση από τον γιατρό του για όλους τους παραπάνω παράγοντες.

• Μύθος: Όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καταναλώνουν αμυλούχες τροφές όπως ψωμί, πατάτες, ζυμαρικά…

Αλήθεια: Οι αμυλούχες τροφές αποτελούν μέρος μιας σωστής και ισορροπημένης διατροφής. Ακόμη και στον διαβήτη, οι υδατ/κες αντιστοιχούν στο 50% των θερμίδων που χρειάζεται το άτομο ημερησίως. Αυτό που πρέπει να προσέχει κανείς είναι η ποσότητα, καθώς και το να επιλέγει προϊόντα ολικής άλεσης.

• Μύθος:Το ψωμί ολικής άλεσης δεν ανεβάζει το σάκχαρο…

Αλήθεια: Το ανεβάζει, διότι περιέχει άμυλο και ζάχαρη (αν και λιγότερα σε σχέση με το λευκό ψωμί). Η διαφορά είναι ότι το ολικής περιέχει πολλές φυτικές ίνες, οι οποίες καθυστερούν την αύξηση της γλυκόζης στο αίμα. Οπότε, προτιμώνται τα ολικής άλεσης προιόντα για τους διαβητικούς.

• Μύθος:Οι διαβητικοί δεν μπορούν να φάνε γλυκά φρούτα, όπως οι μπανάνες ή τα σταφύλια…

Αλήθεια: Αυτή η άποψη δεν ισχύει, ο ασθενής μπορεί να καταναλώσει όποιο φρούτο επιθυμεί αρκεί να είναι προσεκτικός με το μέγεθος της μερίδας φρούτου. Μια μερίδα ισοδυναμεί με ένα μικρό μήλο, μισή μπανάνα (120γρ), 17 ρώγες σταφύλι, 2 μανταρίνια μικρά, 1 αχλάδι, 1 φέτα καρπούζι κ.α. Αν, για παράδειγμα, καταναλώσει δυο φέτες καρπούζι, τότε σαφώς η αύξηση της γλυκόζης στο αίμα θα είναι μεγαλύτερη από το αν κατανάλωνε μία. Γενικότερα, τα φρούτα είναι μια πολύ καλή επιλογή, καθώς αποδίδουν λίγες θερμίδες, δεν περιέχουν λίπος και είναι πλούσια σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.

• Μύθος: Χρησιμοποιώ μέλι αντί για ζάχαρη, γιατί είναι φυσικό και δεν ανεβάζει το ζάχαρο…

Αλήθεια: Τόσο η ζάχαρη, όσο και το μέλι, ανεβάζουν εξίσου το σάκχαρο στο αίμα. Συνεπώς, και τα δυο πρέπει να αποφεύγονται.

• Μύθος: Όταν πέφτει το σάκχαρό μου, τρώω μια σοκολάτα..

Αλήθεια: Στην υπογλυκαιμία, θα πρέπει να επιλέγεται μια μορφή υδατάνθρακα για γρήγορη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα π.χ. μια καραμέλα σε ήπια υπογλυκαιμία ή ζαχαρόνερο / πορτοκαλάδα σε σοβαρή υπογλυκαιμία.

Αυτοί, λοιπόν, είναι μερικοί από τους πολλούς μύθους που έχουν ακουστεί για τον Σακχαρώδη Διαβήτη. Σκόπιμο όμως θα ήταν ο κάθε ασθενής να συζητά με τον γιατρό του τους όποιους προβληματισμούς – ερωτήματα που μπορεί να έχει για τον διαβήτη του, διότι η σωστή θεραπευτική προσέγγιση ενός ασθενούς βασίζεται πρωτίστως στην άρτια και ακριβή ενημέρωσή του για την εν λόγω νόσο.